داستانِ بیکاران

در آغاز کتاب «داستان بیکاران» می‌خوانیم:

«تقدیم به رمضانعلی پ‪ .‬کارگر چهل ساله و‬ ‫مهربانی که در طول قیام بهمن ۵۷، ‬یک پایش تیر خورد‬ و اکنون در کنج اتاق محقرش، در کنار زنش و چهار‬ ‫فرزندش، ‬همراه با بیکاری مشقت‌‌آور که بدترین مرض‬ ‫برای یک کارگر ساعی است، و گریبان‌گیر فقر شدید‬ ‫مالی نیز می‌باشد، ‬در همان کنج اتاق به مطالعه‌ی ‫کتاب‌هایی که دوستانش برایش می‌برند، خود را از رنج‬ ‫بیکاری می‌رهاند. امید است که این کتاب، گوشه‌ای از‬ ‫تنهایی غم‌انگیز و عزلت‌وار او را پر کند.»
‫‫حمید جوانمرد

داستان بیکاران، که با توجه به امضای نویسنده در انتهای آن در۲۷ اسفند ۱۳۵۷ در اصفهان نوشته شده، نخستین بار در تیر ۱۳۵۸ چاپ شده است. انتشارات یارمحمد و انتشارات نگاه به طور مشترک این داستان را چاپ کردند‬ ‫و اسفند ۱۳۵۸ دومین چاپ آن منتشر شده است. متأسفانه، از نویسنده‌ی این‬ ‫داستان، حمید جوانمرد، اطلاعاتی در دست نداریم و نمی‌دانیم که جز این‬ ‫داستان و یکی دو داستان دیگر چه داستانی نوشته است، سابقه‌ی مبارزاتی‌اش ‫چیست و این که آیا نویسنده هنوز زنده است یا نه. نویسنده داستان را به یکی از کارگرانِ بیکار شده تقدیم کرده است. به‬ ‫نظر می‌رسد ماجرای بیکاران برگرفته از واقعه‌ی تاریخیِ تجمع بیکاران اصفهان‬ ‫در اسفند ۱۳۵۷ و پیش‌زمینه‌های آن باشد.
‫در مورد بیکاران، تجربه‌ی پیشینیانمان توشه‌ی راهمان است. تشکیل ‫اتحادیه‌های بیکاران گام اول است، که منجر به این می‌شود که مجموعه‌ی ‫کنش‌های فردی به کنش منسجم جمعی تبدیل شود. بی‌شک مبارزات متشکل‬ ‫بیکاران گامی راسخ به سوی پیروزی در نبرد نهایی است. امیدواریم با نشر این کتاب نه فقط مرهمی بر زخم جگرخراش بیکاران، بلکه روشنگر مسیرشان باشیم.